Men zegt: "het blijft zelden bij 1 IJslander".
Alhoewel het in de grote paardenwereld... maar ook andere poownierassen, toch best vaak bij 1 exemplaar blijft, zie ik dat bij de IJslanders men toch de neiging heeft een heel nest te verzamelen.

Ik fantaseer me af en toe natuurlijk ook helemaal wild over een toekomstige lover of supervriendin voor Saela.
Maar wat ik me nu afvraag:
Wat was jullie argument om na die eerste toch maar eens met een tweede op de proppen te komen? Was daar een goede reden voor, of waren jullie gewoon 'hebberig'? :D

Enne... de hamvraag: hoeveel heeft u er nu????


'Ik zit nog keeeeeeeeeeeeeeurig op 1 enkel exemplaar!'

1 en daar houd ik het voorlopig ook bij. Geen baan en nog studerend is niet echt een praktische basis om aan 2 te beginnen. Zou ook hopeloos in de knup komen met mijn tijd.

De bedoeling was 2. Fien voor mij en Gledi voor Albert.
Omdat Gledi door diverse kwaaltjes niet meer geschikt is als rijpaard voor Albert is Silfún erbij gekomen.

Uiteraard mag Gledi wel blijven en doen we met haar vnl. grondwerk ed. Verder wil ik aankomend voorjaar eens kijken of ik er zelf wel weer met haar kan rijden. Maar eerst maar eens gaan rechtrichten ed.

Hehe, leuke vraag, ben net met de tweede bezig!

Tja, eenmaal besmet met het IJslander virus en er eentje in bruikleen gehad, dan wil je zelf ook wel een. Dus zo verstrijken er zes jaar en koop je je eerste eigen IJslander Spa! Schat van een paard, erg lief, maar bijna vijf en een merrie. Lekker eigenwijs en druk dus af en toe.

In mijn eigen bedrijf, in de PGB, begeleid ik nu zes kinderen. Vijf ervan rijden bij mij thuis. Op de shet of nu op Blekkur, de IJslander die ik leen. Heb hem nu anderhalve maand hier, wil hem nu toch graag over kopen. Erg geschikt voor kinderen en heel betrouwbaar.

Dus bedrijfsmatig wil ik hem er graag bij hebben. Maar vanuit prive ook. Heeft Spa er een maatje bij, die is helemaal weg van hem en heb er een leuk paard bij waarmee je samen kunt rijden als er andere mensen mee willen rijden buiten... En mijn eigen gevoel? Ben verliefd op hem geworden en wil hem nooit meer weg doen! Mensen met IJslanders snappen wat ik bedoel:P

Dus zo zit dat!

Ik hou het ook bij eentje. Ik snap de verleiding wel om er eentje bij te nemen, maar ik zou echt geen tijd hebben om twee paarden genoeg te rijden (tenzij ik minder zou gaan werken, maar dan zou ik er weer geen geld voor hebben :+ ).

Bij mij loopt het ernstig uit de hand... Heel ernstig.

Hoe gaat dat:

Abel gekocht als eerste paard. Een 4-ganger. Maar eigenlijk wilde ik wel erg graag een telganger en ik had ook nog tijd over. Dus kwam Styrr. Dat ging zo makkelijk omdat ik toen bij Gaedingi stond en veel leuke paarden voorbij zag komen. Keus genoeg dus. Ik heb gewoon de leukste twee eruit gepikt :D

Daarna heb ik me een jaar of drie netjes aan twee paarden gehouden. Totdat ik een stuk land kon huren waar drie paarden mochten staan. En ik had nog geen merrie en wilde eigenlijk wel graag een veulen fokken.

Zo kwam Tyggja. En zo kwam vervolgens jonkie Skýjadís (in mei 2 jaar).

Vier paarden. dat is toch wel meer dan genoeg? Qua tijd, maar natuurlijk ook qua geld. Maar nu is Styrr geblesseerd, waarschijnlijk permanent. Dus mis ik mijn leuke tolter en telganger.

Dus ben ik op zoek naar een nieuwe... Nummer 5.

Op termijn wil ik wel wat verkopen, ik wil zelf ook nog eten, maar wie of wanneer, daar ben ik nog niet uit.

1 ijslander hier (en nog een "groot" paard maar daar vroeg je niet naar toch? :D )
Wel bewust een merrie zodat ik later evt. als ik ooit ruimte genoeg heb ook eens een veulentje zou kunnen fokken...
Voorlopig hou ik het bij deze 2 paarden want ik heb ook nog een gezin, waaronder een klein kind die mijn vrije tijd met happen wegslokt :=

Is Tyggja dan geen 5 ganger Miriam? En is haar tolt niet goed?


Ik heb 1 paard en vooral niet de tijd en het geld voor een 2e!
Ik woon nu zelfs nog thuis omdat ik 1 paard heb.... laat staan 2, dat kan ik het al helemaal nooit van zn lang zal ze leven niet betalen! En ik heb echt gewoon een normale baan met een 40 uur werkweek.
Ik ben toch ook altijd wel benieuwd hoe iedereen dat allemaal voor elkaar krijgt. :=

Ik heb er 1 en dat blijft ook zo tot hij met pensioen gaat! Ik werk fulltime, en onregelmatig, heb daarnaast ook nog wat andere hobby's en een vriend en hond die ook aandacht willen. En daarbij heb ik geen plaats voor twee.... dus mocht ik ik de verleiding komen wijs mij dan op dit topic :D

Hier ook gewoon één hoor. Wat een gedoe twee, pffff. Nee hoor, één is prima!!!!!

Nou ja, ik heb er drie.
Baldur was er als eerste, maar ongeveer 5 jaar geleden zag ik een lief klein zwart merrieveulen en bedacht toen dat dat misschien wel een heel goed idee was, leuke opvolger voor Baldur!
Tja, en toen kwam ik alweer bijna twee jaar geleden Prúdur tegen, een derde was echt niet nodig, maar we hebben het toch gedaan.
Met als reden dat hij dan Baldur vast kan ontlasten..(goeie toch)

Ben eerlijk gezegd ook nog van plan om later nog eens een veulentje met Hyndla te fokken, gewoon voor mezelf.

Maar waarom doe ik dat, ik heb geen idee!!
Ik heb aan één rijpaard genoeg, hooguit twee dan, maar het is zó leuk!!

@ Sanne; jazeker, Tyggja is een 5-ganger, maar rentelgang zal niet haar sterke punt worden om meerdere redenen. En ze tolt ook. Maar haar aanleg is echt anders dan Styrr.

Mijn kudde is ook het gevolg van de dingen die ik met ze doe. Abel en Tyggja train ik voor endurance. Styrr is er voor de gangencursussen en eventueel voor de gangenwedstrijden. Nu dat laatste wegvalt wil ik graag een ander paard waar ik die activiteiten mee kan doen. Want dat mis ik wel Een combinatie van endurancetraining en gangentraining is vorig jaar niet zo'n succes gebleken bij Tyggja.

Styrr is natuurlijk ook gewoon een topper! :D

De Eerste was drachtig, dus toen waren het er zomaar Twee. De Derde kwam in bruikleen. De Vierde was meant to be voor dochter Elisa. De Derde ging terug naar haar roots. De Tweede vond een geweldig meisje voor zichzelf en die zijn nu een prachtig setje. De Vijfde was bedoeld voor Theo, mijn man. De Zesde hoorde daar per ongeluk bij. (is een kind van Vijf).
Totaalstand eigen paarden: 4.
Zomaar ineens verschenen twee landverhuizers, nrs. Zeven en Acht, die staan hier nu vrolijk te logeren. Met het eerdere vertrek van Drie en Twee staat de IJslanderteller hier op 6.


edit: ohja, de reden...
Anders moeten we al die grassprieten maaien, kunnen zij net zo goed opeten. Toch?
Dochters Aniëlle en Elisa rijden ook graag (op Vier en Zes), ikzelf ook (nr. Eén) en Vijf is voor de afwisseling of voor visite, altijd handig!

Ik ben hebberig! En heb de mazzel dat dochterlief ook graag rijdt, dus een prima excuus voor nog een ijslander. Maar meer gaan het er ook echt niet worden. Dat gaat zeker financieel niet, zoals ze nu staan (bij de boer).
Had het een jaar geleden ook niet gedacht trouwens dat ik nu 2 ijslanders zou hebben :D .

Ik heb al bijna 10 jaar gewoon 1 paard. Eerst een financiële kwestie, maar met de komst van vriendlief 5 jaar geleden en kindje bijna 1 jaar geleden nu een tijdskwestie; ik heb zelfs voor deze ene ijslander een bijrijder nodig :D Als hij er morgen niet meer zou zijn (god forbid) dan zou ik ook voorlopig geen andere kopen. Eerst een paard bijrijden en als ik uit de kleine kind(eren) ben (geen idee of er nog 1 komt) dan eens kijken. Financieel zou het nu evt wel uit kunnen, 2 stuks, maar mijn vriend vind dat geen goed idee, hij vind 1 al veel kosten in vergelijking met andere hobby's :D Maarja stalling hier in de randstad is ook wel prijzig.

2. Merrie en haar kind (hengstje van 2). Reden van veulen: Eef is niet meer de jongste, mijn middelste dochter wordt ook serieuzer in het rijden en dan is Wodan straks een leuke opvolger van Eva. Financieel gezien kan het, qua tijd is het voor mij te doen, omdat mijn kinderen nu groter zijn. Eerder had ik het ook niet kunnen doen, zelfs 1 ijslander had toen niet gekund. Simpelweg, omdat ik tijd tekort zou komen.

Ganti heb ik nu 5 jaar en ruim 2 jaar terug wilde ik de droom uit laten komen om eens een keer een veulen te fokken. Ik liep naar de 50 en dacht; `nu of nooit`.
Het veulen zou voor Luz zijn en zo gingen we op zoek naar een goede fokmerrie.
Dat werd Syrpa van `t Ilperveld, een prachtige zweetvos.
Op zoek naar een hengst kwamen we bij Romur fra Burdadal en en zo werd Stella fra Canberra geboren. d:)d
Wat hebben we genoten van alles om de geboorte en tot nu omtrend het veulen!
Inmiddels was Syrpa weer zwanger(laatste keer hoor) toen bleek dat Stella niet naar Luz kon gaan en had ik er opeens 3 met de vierde op komst.. :=
Hoewel ik verscheurd werd door twijfel om het zelf te houden wist ik al dat dit niet zou kunnen, zowel door de drukte als financieel.. ;(
Verdrietig heb ik haar op internet gezet en werd prompt ziek van alle twijfel en gedoe.
Bijna ging Stella naar ontzettend leuke mensen in het midden van het land of naar Belgie.
Vlak voordat mensen zouden komen kijken werd er gebeld dat Luz een oplossing had. Stella is alsnog gekocht door Luz èn een vriendin van haar; Nanouk.
Volgende week haalt Siggi haar op en bereidt ik me voor op het veulen wat komen gaat.
Om een lang verhaal kort te maken, ik heb 2 Ijslanders met de derde op komst. :~ :~

ja..waarom meer als 1. Goede vraag, als reserve..voor mij geldt dat wel, bang voor verlies van een dierbaar paard.

Wij hebben er nog 7. Gerard 3 en ik 4. Nu zijn het vier rijpaarden (ten dele in wording) en drie jeugdigen.

Vorig jaar hebben wij aardig wat verkocht omdat het toch schort aan aandacht geven. Elska, Hamingja en Tófa hebben nieuwe baasjes die meer tijd voor ze hebben.

Dit jaar zal ongetwijfeld ook iets te koop komen. Maar de keus wordt al moeilijker. Wij wachten nu Fála af en dan hakt Gerard knopen...en ik tja..tjemig..wat nu wat nu..ben bang dat Indjani op de lijst staat.

In ieder geval, vroeger koos ik voor fokken en één twee veulentjes in de wei. Altijd met het idee eentje voor 'later' te houden. Nu kies ik toch voor 2 paarden voor mezelf. Dat kan ik aan, dan houden we allemaal plezier en nog wat tijd voor andere dingen over.

Maar ik weet wel..het is oh zo moeilijk om te stoppen met fokken, afstand te doen en keuzes te maken.

Van de mensen in mijn omgeving ben ik een van de weinige personen die het er bij 1-tje heeft gehouden. En daar gaat genoeg tijd, revalidatie en geld in om. Had inmiddels al een goed paard er voor terug kunnen kopen. Heb ik niet voor gekozen. Momenteel ontbreekt het mij aan financiële mogelijkheden om een 2de paard (of opvolger) aan te schaffen en te onderhouden. Aanschaffen is geen probleem, maar onderhoud wel. Heb een paar keer berekening (realistisch) gemaakt en dan kom ik gewoon niet uit. Er hoeft maar iets te gebeuren. Die verantwoordelijkheid wil ik gewoon niet hebben. Paard op de pof kopen is wat mij betreft zo wie zo not done. Maarre, die opvolger zit er wellicht toch in 2011 aan te komen O:)

Klettur wordt dit jaar ''al weer 19'' :D en toch rijden we (nog/weer) wat rond. Ooit zat een T3 er wel in, lekker aan het lessen, lange ritten waren geen probleem. Dit was echter voor zijn fissuur en blessures. Nu zijn we al blij met een rondje basisbakwerk of lekker buiten tuffen. Lessen kan alleen als paard ok en dan ook nog een basisconditie heeft. We zijn in de basis bezig en daar blijven we wat in hangen. Interessant, frustrerend en een fikse dosis geduld nodig. Ik hoop straks weer een klein bos- of strandritje te kunnen maken van 1,5 - 2 u (met pauze). Laatste bosrit was bijvoorbeeld ergens in september 2010. Sinds 2 weken kan ik weer rijden en daarvoor zijn we bezig geweest vanaf de grond met opbouwen na ''blessure'' nummer x. (tel kwijt).

Ben er nog niet uit of opvolger een 4- of 5-ganger gaat worden. Hangt ook af van wat dit jaar gaat brengen :+ Toch kriebelt het ergens wel om weer eens gewoon cursussen te volgen, lange ritten te maken, wedstrijdje te doen met een paard zonder lange, medische geschiedenis. Eens weer een keer verder te komen dan alleen in de basis bezig te zijn. Basis = heel belangrijk, maar da's nu bijna 4-5 jaar het geval :P . Mag diverse paarden wel eens rijden, maar in de praktijk komt er eigenlijk weinig van terecht. Heel leuk, heel gaaf, goed voor de afwisseling. En toch steek mijn tijd/energie ''liever'' allemaal in mijn eigen paard :o Heel penny, maar hij mag daarin niet te kort komen. Wie is hier nou gek >;)

Dus opvolger zit al (weer wat jaartjes) in de planning. Nummer 1 blijft nog even lekker nummer 1 :+:

Ik heb er 3 maar dat is niet echt bewust gegaan. mijn eerste merrie werd kreupel en kon niet meer gereden worden, Toen ging ik verhuizen naar Drenthe en mijn merrie ging mee maar ik kon haar niet alleen laten, dus opzoek naar een ijslander en dat was Njola, die twee zijn echt maatjes geworden terwijl Njola niet bekend stond als een vriendelijke merrie, wel voor mensen maar niet voor ijsco's en ja, toen kwam Asni ook in mijn leven dus zo zijn het er 3. In de toekomst wil ik Njoal laten dekken maar nu nog niet.

Hier ook maar eentje :D
Maar laten we wel wezen: wat voor eentje! *o* *o* *o*

Ik ben nog geen enkel paard tegengekomen dat ook maar in de buurt kwam bij Faffultje qua x-factor :+: :+: :+: dus, tsja, dan blijft het dus bij ééntje. :+

Twee (plus een trekpaard en een shetlander :+ )
Een voor Maaike , mijn dochter, en 1 voor mij *o*

Tja.... wij hebben er nu vier ze zijn allemaal bij ons geboren en fokken is gewoon erg leuk! We hebben nu 3 rijpaarden en de jongste is 3 jaar als zij ook rijpaard word dan moet er waarschijnlijk wel eentje weg. Ik zou nu alleen nog niet weten welke. We hebben ook paarden gehad die niet bij ons geboren zijn maar die zijn allemaal om wat voor reden dan ook weer weg gegaan.

Zo'n 35 jaar geleden begonnen met een drachtige merrie en er daarna altijd meer dan één gehad ( 2 of 3), maar eigenlijk altijd maar één die op dat moment als rijpaard gebruikt werd ( meestal een jong paard als opvolger staan en dan ook nog een gepensioneerde). Sinds eind 2009 nog maar één IJslander en dat vind ik wel even prima.
Meer dan één rijpaard echt goed rijden vind ik teveel van het goede ( heb ook nog wel andere dingen te doen ) en nu ik er maar eentje heb ben ik ook wat luxer gaan staan ( gezien ik altijd de kosten van 2 a 3 gewend was ;) ). Het is de bedoeling dat zij nog jaren mee gaat als rijpaard en mocht dat anders lopen, tja dan zal er nog wel weer een tweede bij komen, maar tot die tijd even niet :D

Het begon met 1 merrie, plan was lekker rijden en een keer een veulentje fokken.
Dat veulentje werd gefokt, is nu 2 jaar. Door medische toestanden is merrie 1 niet meer geschikt voor sport/wedstrijdjes en kreeg ik merrie 2 in bruikleen, maar zij mocht bij mij blijven en omdat ik altijd nog een veulentje bij merrie 1 wilde fokken (hopende op een merrie als opvolging van haar) en ik 2 veulentjes bij elkaar veel beter en leuker vind is merrie 2 ook gedekt en verwacht ik over een paar maanden ijslander 4 en 5 :o!!!

Daarnaast nog een fries en de verzorging van de (drachtige) trakehner en haar zoon (nu in opfok) van mijn vriend.

Volgend jaar moet er wel wat weg want ik wil alles voldoende aandacht kunnen geven.. 3 van de paarden gaan zowiezo nooit weg, de rest zal puzzelen worden...

2, waarom? net ala Neel voor reserve, kvika is nu 23 ik wilde gewoon heel graag een nakomeling van haar als vervanger als ze er niet meer zou zijn.
pretta wordt dit jaar 7.
ik moet zeggen dat ik er eigenlijk helemaal geen tijd voor heb 2 paarden.
maar pretta verkopen zie ik toch ook eigenlijk niet zitten.
kvika begint nu toch echt wel ouder te worden en ook al is ze nog te berijden, het gaat wel minder dan voorheen.
ik hoop dat ze er nog 10 jaar bij trekt, maar dan zal het toch langzaam meer grasmaaier worden dan rij paard.
ik had er zelf even 3 door een los gebroken hengst in het gebeid waar pretta op stond te groeien,maar nummer 3 heb ik aan mijn zus voor d'r verjaardag gegeven.
haar teller staat daardoor nu ook op 2.
eerlijk verdelen. :P

Nu nog maar 1 merrie, drachtig van nummer 2. Toch bijna 10 jaar volgehouden om het bij 1 te laten. Maar dochterlief rijdt steeds meer en beter, dus voor haar is nummer 2. Nu staat de merrie bij familie in de Elzas drachtig te zijn en staat daar een hele leuke jonge merrie van net 4 waar meteen een klik mee was. Tussen dochter en haar dan.
Dus misschien straks ineens 3 :D

groetjes Sandra.

Twee maar. Had er ook 1 kunnen zijn, maar da's zielig, dus daarom twee.

tja een paard is zo triest dus dan nog maar een.
nu heb ik ontdekt dat is gek ben op de manlijke afstammelingen van een bepaalde hengst tja en daar staat er nog weer een te koop en dan wordt ik heeeeeeeel erg hebberig maar nee ik hou het nu op de twee broertjes die ik heb.

tja... het begon bij één.... maar als je bij een fokker staat die regelmatig hele leuke veulentjes fokt... begint het toch te kriebelen en voor ik weer bij zinnen was, had ik Sída laten dekken.

Op het hoogtepunt (of dieptepunt van mijn verslaving) had ik er in totaal 12.... Ik heb er in de tussentijd een aantal verkocht, en ook weer één terug gekocht. Djásn vorig jaar nog. Nu hebben we er nog 8, waarvan 1 van mijn dochter.

Ik prent mezelf in dat wat ik 'fok' ook 'verkocht gaat worden'... (en dat kan zeer pijnlijk zijn... )

Probleem is nu wel dat ik nu een aantal paarden heb die niet meer weg kunnen. Sída en Lýs... Svala waar ik als een baksteen voor gevallen ben... (wat is die leuk zeg... maar goed, je weet nooit of het klikt, want ze is pas 2) en Djásn... als dat echt klikt... zucht... dan is Sída op dit moment drachtig van Þrýmur (en ik hoop op een Sörli look-a-like) en Glodis wellicht van Ari frá Árbakka. Fokken is een echte verslaving.

Groetjes, Wieke

1! Waar ik heel blij mee ben!
Heb, nu bijna 2 jr geleden, mijn rijpaard bewust verkocht. Vanwege de kleine kindjes en dus een druk bestaan. Plus dat ik meteen ook alles wil; lessen, cursussen en wedstrijden rijden. Dat ging echt niet. Het was een moeilijke beslissing, maar ik sta er nog steeds achter. Nu heb ik een jong paardje die straks als ik weer tijd heb (als kindjes op school zitten) oud genoeg is om wat mee te gaan doen.
Mijn teller heeft ook op 3 gestaan. Mede doordat ik toen werkte op de stal waar ze stonden en ik geen stalling betaalde. Maar nu is 1 genoeg hoor. Af en toe komt er weleens wat voorbij en denk ik argh... Maar nee, dan komt ook meteen mn verstand erachteraan.. :=

Eén.
(En éen van mijn dochter die door mij gesponsord wordt. En waar ik ook af en toe iets mee mag doen.)

Ik zou echt niet weten, zowel financieel als qua tijd, hoe ik het met meer paarden zou moeten doen. Gelukkig ben ik erg eenkennig en rijd ik het liefst op mijn eigen vertrouwde Ímynd!

Tja, ik heb gewoon zelfbeheersing :+ en heb er dus maar eentje.

Maar eigenlijk heb ik er toch heel vaak 2... aangezien mijn merrie dag 1 poeslief is en dag 2 een onuitstaanbare draak, dus qua karakter mis ik absoluut geen 2e paard :D
Qua rijden; gelukkig heb ik lieve stalgenoten en wisselen we wel eens van paard.

Daarbij ben ik ook VEULS te kritisch, dus zie ik bijna nooit iets leuks voor mij voorbij komen :+

Ik denk voorlopig dus nog niet aan een 2e! Zou niet weten waar ik de tijd vandaan moet halen en bovendien ben ik een redelijke controlefreak die alles in eigen hand wil houden, dus een bijrijder zie ik niet zitten :)

Later :) wil ik de paardjes aan huis, dus dan mag er een veulentje komen en hoop ik dat ik lieve dochters heb die ijslanders ook helemaal te gek gaaf vinden :D

Wij hebben er op dit moment 5. Argh....ik heb het héél lang (7 jaar!) bij één ijslander kunnen houden. Nu echt teveel paarden, dus er staan er twee te koop. Gelukkig hebben we geen haast ermee, dus als het wat langer duurt is het ook prima.
Momenteel 3 rijpaarden en 2 jonkies, dat willen we terugbrengen naar 2 rijpaarden en 1 jonkie

Ik heb het al 4 jaar bij 1 gehouden, en daar blijft het de komende jaren ook wel bij! sterker nog, ik vrees dat ik haar over 2 jaar uit logeren moet gaan doen want de plannen zijn dan amerika en/of nieuw zeeland voor 2/3 jaar, en dan kan ze toch echt niet mee.

Ooit, als we in dat kasteel wonen met heul veel grond enzo...dan kan er misschien 1 bij, maar meer hoef ik echt niet. Ik ben geen paardenmeisje maar een meisje met paard :+

Wij hebben Vina en willen er dolgraag een tweede bij maar vinden dit toch ook weer sneu voor Vina je kan maar 1 paard per keer rijden en ja onze Bollie Wollie laten staan nee dat is voor ons geen optie en nu is alles keurig verdeeld ieder zijn eigen dagen en Vina loopt op de woensdag na elke dag en dan moet je gaan kiezen en ja dat is dus iets wat we niet willen en kunnen, zie haar teleurgestelde snoet al voor me als zij niet mee mag |(

Helen en Vina

Ik heb Maer. En zoals ik er nu over denk is dat mijn laatste paard. Dus ik hoef me geen zorgen te maken over een opvolger. Ik hoop dat ze nog minimaal 15, liever nog 20, jaar mee mag gaan. Ik denk heus wel eens over een veulentje als ik een leuke hengst langs zie komen en laatst had ik wat kriebels toen er een AV langskwam die ik nog kende van vroeger en waar ze een plek voor zochten. En als er een knappe benenwapperaar langs komt kwijl ik ook terwijl ik mijn bankrekening check. Maar dan denk ik aan wat ik heb, hoe leuk dat is en wat het kost om het te verliezen. En dan wil ik het niet meer.

Ik heb, vrees ik, helemaal geen zelfbeheersing. := We hebben nu 7 IJslanders en 1 Quarter.
Tindra kwam als maatje voor de Quarter. En omdat mijn vriend en ik allebei graag op Tin reden, kwam er een 2e IJslander. Mijn Mána :+: .
Svala kwamen we op marktplaats tegen. We waren net verhuisd met de paarden aan huis, dus ze was zo zielig en kon er makkelijk bij.
Lukka kochten we na een tip van de fokker. Leuk paard, leuke afstamming, leuke gangen...Gewoon een buitenkansje.
Svala kreeg een dochter, Kráka. Mána ook, Mirra. En Kjartan kochten we na een tip van de juf, een leuk project/wedstrijdpaard voor mij.
En nu is Luk ook drachtig.
Binnenkort gaan er 2 in de verkoop. Héél moeilijk, maar het moet echt. De kleintjes mogen nog gewoon lekker groot worden, maar dan gaat er ook eentje de verkoop in.

Te veel :rofl: