Ik heb een nieuw plan met Saela :D
Aangezien er bij mij stal een flinke drafbaan ligt, wil ik wat meer mennen (op den duur ook ih bos).
Ze mag nog steeds flink wat bilspiertjes kweken, en aangespannen kan dat ook erg goed!

Ik ben benieuwd hoe jullie zijn begonnen met jullie IJs (hoe je ze het hebt geleerd) en wat voor materiaal jullie gebruiken (wagentje/ sulky).

Shoot! :D :D

Aan mij heb je niks, heb niet meer gemend sinds ik 11 was ofzo (Bartje de shet voor de kar). Maar wat een leuk plan! Toch handig, al die voorzieningen in de buurt *o*

Leuk zo'n topic. Ook ik hoop op goede tips. Ondanks alle menervaring uit het verleden. Van 1985 tot 2006 altijd actief gegroomd en gemend en daarna nog incidenteel. Vind ik het nu toch wel raar om zonder mijn oude trouwe garde (vader en oom) zelf samen met Albert een IJslander te gaan beleren.

Allereerst voor jou een tip Nienke: neem menles met een ervaren paard en besteed het beleren uit of doe dat samen met een ervaren iemand.

Ik men al jaren met Reynir en vind het een leuke afwisseling op het rijden en mag graag iemand meenemen, dus voor iedereen die eens een ritje wil doen, wees welkom!

Hoe ik begonnen ben... eerste uren wandelen achter Reynir in het tuig, langs de weg en in de bak. Zorg dat je paard goed regeert op stem, vooral een goede HO is belangrijk. Toen heb ik iemand aan de strengen laten hangen en daarna hebben we hem voor een tweewieler gezet.

Ik had toen al snel een soort van concourwagentje, lekker licht, gekocht. Daarna kreeg ik van mijn ouders een houten koets (bj 1900) die ik heb laten opknappen. Omdat die elders stond en ik er niet zo vaak mee reed heb ik een sulky gekocht en daar hebben we inmiddels aardig wat kilometers mee gereden. Qua rijcomfort kun je beter een lichte vierwieler nemen, qua makkelijkheid en opbergruimte is een sulky beter. Ik heb een leren tuig, maar zou graag en Zilco (kunstof) tuig willen... ooit eens.

De houten koets gebruik ik inmiddels achter een mooie Friese merrie van mijn oom en we gaan er de ringsteek evenementen in de buurt mee af, compleet in tenu! Ik heb met Reynir dit ook gedaan, maar omdat hij iedere dorpsstraat als telgangbaan beschouwde zijn we overgegaan op de merrie, dat gaat een stuk relaxeter.

Voordeel als je paard aangespannen loopt:

Lekker pret voor drie in de sneeuw


Mooie tochten in de buurt


Crossen in het bos


Ook handig als je niet kunt rijden vanwege een verbrijzeld been :D


Het ringsteken met Reynir


En dezelfde koets achter de Friese merrie

Voor vragen of een ritje ben je altijd welkom hoor!

En nog even een toevoeging, als je helemaal geen ervaring hebt met mennen zou ik menles gaan nemen, net wat Ellen al aangeeft. Het is iets heel anders dan rijden. En doe het beleren samen (datis het leukste) met een ervaren trainer.

@ Henni, wat voor maat tuig en sulky heb je?
En waarom heb je liever kunsstof ipv leer, ivm onderhoud?

Bij de tuigpaarden die wij beleerd hebben, hingen wij er ook nog een tractorband achter zodat ze aan het gewicht konden wennen. Ook gelijk geluidstraining.

Mijn schoonvader beleerde zijn paarden altijd eerst lopend met tuig, dan autoband, dan met een pallet (of vlakke sleep) erachter en na een tijdje ging hij op de pallet zitten.

Wij zijn weer begonnen in de "wandel-erachter-fase", nu gaan we het écht doen. Zoek nog een goed passend tuig. Vorig jaar gingen we met sleetjes achter de Shetjes en heb ik mijn nieuwe IJs ook gewoon een tuig en slee omgedaan en hup, achter het cluppie aan. Hij deed -net als ik- of we dat áltijd zo deden. :+:

Kvika heb ik pas beleerd toen ze 18 was. ze had een been blessure en het was onzeker of hij ooit over zal gaan. tijdens het wandelen en fietsen had ze geen last dus had ik alle hoop op het mennen gevestigd.
we konden al jaren langelijnen werk ik ging ook regelmatig daarna uitstappen op de weg er achter lopend.
nou goed ik ben geen door gewinterde menner,maar wist er toch wel het een en ander van af. samen met een vriendin die groom is gekeken of ik het allemaal wel goed deed en op een mooie dag jack naast kvika en ik op de bok van mij inmiddels aangeschafte concours wagen. ( met zwanenhals)
ze deed het super.
dit steeds met hulp uitgebouwd en inmiddels is het een super paard voor de wagen.
na mijn bevalling van pieter ben ik het weer een beetje aan het oppakken.
ik vindt het heerlijk.

maare tips, idd hulp zoeken ik ben zelf voor samen doen met hulp. ipv paard weg brengen en hem ophalen als tie klaar is.
de een zegt geen auto banden laten slepen de ander weer wel.
op bokt staan er ook aardig wat topics over

Nou over de maat tuig, dat weet ik dus niet. Ik heb het ooit gekocht op de veiling van paard&koets en toen lag het er als shetland tuig. Dat is het dus niet. Alleen het hoofdstel paste niet, die was te klein.

En ja kunstof is onderhoudsvriendelijker dan leer. Maar dit tuig is nog goed dus voorlopig geen nieuw tuig. En als je met autenthiek gerij rijd mag je zoiezo geen kunstof.

De sulky is deze: klik hij voldoet, maar is niet echt van hoogwaardige kwalitet. We hebben er zelf nog het eea aan aangepast.

Lessen, lessen en nog eens lessen! Zo ben ik begonnen :smart:
Bij een goede instructeur, met ervaren paarden :P

Ik sluit me daarom aan bij tips hierboven: als je helemaal geen menervaring hebt, eerst zelf gaan lessen met een ervaren paard, daarna pas aan saela beginnen (al dan niet uitbesteed).

Mennen is uiteindelijk minstens zo moeilijk als rijden, en in veel opzichten nog moeilijker omdat je niet alleen met een paard maar ook met een karretje te maken hebt en je vaker op de openbare weg rijdt. Onderschat het niet, zou ik dus vooral mee willen geven, ook al oogt het wellicht makkelijk. Daar de jaren menervaring die ik heb opgedaan weet ik bijvoorbeeld heel goed dat Fafful niet geschikt is om te mennen. -O-

Net wat Bernadette aangeeft onderschat het niet. Het is vooral moeilijk omdat het overige verkeer nagenoeg geen rekening houd met paard en wagen. Zo is het mij al een aantal keer overkomen dat ik Reynir opzij moest scheuren omdat ik geen voorrang kreeg. Of ze snijden je af, of fietsers gaan je rechts inhalen, maar daar is die lange menzweep weer erg geschikt voor :whip:

Maar daar heb je op de drafbaan of in het bos niet zoveel last van.

Ik heb twee technieken [ beide begonnen met een het halen van mijn koetsiersbewijs ]

Eerst Náttids .

Eerst eindeloos gelopen in het tuig en vervolgens met twee peddels een soort van lamoen gemaakt die kan ook met twee bezem stelen .



Ook door iemand aan de strengen laten hangen voordeel van een persoon is dat die loslaat als het misgaat en een autoband achter je paard aan stuitert .

Vervolgens los tussen het lamoen geplaatst en verder nix , snoepje .



Ook zelf voor de sulky gelopen en Náttdis ernaast zodat ze aan de geluiden en sulky kon wennen en daarna haar voor de suky gezet met iemand samen die de sulky dan "trekt " ook weer als het misgaat kan je de sulky van je paard laten glijden omdat het niet vast zit .




Toen in geheel in het tuig gezet met strengen vast zodat zij zelf kon trekken ;





om vervolgens op de sulky te zitten met iemand ernaast :



Nou ja en daarna ging ik over de kop :( :(

Dus met Basje een andere tactiek benaderd :

er een keer voorgezet en dat grappie vond het gelijk best



vervolgens heel veel km naast Guusje gelopen wat alleen was de wereld toch wel heel eng



ook met de vierwieler [ die trouwens veel makkelijker draait met oefenen ! ] en geeft minder druk op hun schoft .



om vervolgens alleen er voor te staan en te trekken .





Ik wil het met Julian ook gaan doen d:)d d:)d

Eerst is mijn vader begonnen met het koetsiers bewijs (kreeg hij voor zijn 50ste verjaardag, van zijn dochters:))
Daarna ben ik het zelf gaan doen.

Ik had Vikingur toen al, en we hadden gehoord dat hij aangespannen had gelopen. Maar hoe of wat was niet bekend.

Toen zijn we eens aan het oefenen gegaan met erachteraan lopen. Hoofdstel, longeersingel met 2 lijnen en maar lopen, de HO en wendingen maken, toen was dus al duidelijk dat hij hier bekend mee was.

Tuig en wagen (recreatie/marathon) aangeschaft en met een vriend met veel men ervaring ervoor gezet.
ook dit ging zonder problemen en de ritjes werden groter en langer.

Omdat het hier op de veluwe behoorlijk zwaar is met een 4-wieler door het bos, bult op en af, hebben we een 2-wieler (zitter) gekocht. Dit liep een stuk makkelijker voor hem.

Aantal jaar later kwam mijn 2e ijslander, dus we begonnen te dromen over 2-span rijden.
Uiteindelijk zijn we daar met Tindur mee begonnen eind 2008.

Ook hier hadden we hulp van een zeer ervaren menner. Hij gaf het advies om niet te gaan slepen, maar samen met Wiek in het tuig te zetten.
Dus een 2-span tuig gekocht, paarden optuigen en erachteraan lopen. Wendingen en vooral de HO, toen dat goed ging Hans er weer bijgehaald.
Hij heeft ze gelijk samen voor de kar gezet en we zijn op pad gegaan.
Tindur had erg veel steun aan Vikingur en hij hielp lekker mee. Ideaal.

Toen dus ook de ritjes langer gaan maken.

Dit jaar zijn we Tindur in het enkelspan gaan zetten, en dat ging zonder problemen. Dat was dus erg makkelijk omdat alles al bekend was voor hem.

Nu dus deze maand de "oude" wagen verkocht, een nieuwe marathon wagen gekocht.
Mijn leren tuig voor de verkoop, en een kunststof Zilco tuig terug. Een combinatie tuig, die dus om te bouwen is van dubbel naar enkel span.

Echt ideaal. Makkelijk in onderhoud, gewoon onder de slang, spons, doekje... Niks geen invetten meer, want wat een * werk was dat met dat tuig. Ik ben al niet voor het invetten, dus nu heb ik het mooi voor elkaar en kan ik hopelijk jaren vooruit!

@maat tuig ik heb voor kvika alles cob behalve het schoffie.dat is pony maat.
nieuw gekocht in een winkel waar je gewoon dus mocht samenstellen.
Syl, jouw eerste manier dat is ook de manier zo een beetje hoe ik het heb aan gepakt.

Of scooterrijders die je afsnijden, terwijl er ruimte genoeg is en dan ook nog een soort van alarmgeluid aanzetten letterlijk onder de neus van het paard.:mad:

Gelukkig was onze Kevin daar niet van onder indruk. :D

Ik heb dit ook, alles een cob maat, behalve het schoftje.

Dit was ook zo te bestellen, alle mogelijke maten door elkaar.

Leuk! Mijn Haf heb ik een heel eind zelf beleerd, tot het uiteindelijke vastknopen aan de wagen, dat heb ik samen met een prof gedaan.
Ik kan me helemaal aansluiten bij alle tips: eerst je koetsiersbewijs (ben je meteen weer verzekerd!), dan met je eigen paardje gaan rijden. Hopelijk krijg ik Arfur ook nog zo ver!

Wat me trouwens wel opvalt aan jouw foto's Syl, althans van twee denk ik dat te zien, dat jij met een halster, en zonder bit, de kar achter je paardje hebt.
Ik heb daar heel slechte ervaringen mee. Mijn instructeurs hebben mij dan ook geleerd, zodra er ook maar een deel van het tuig aan de kar vastzit, ALTIJD een hoofdstel met de leidsels aan het bit om! Je hebt dan veel meer te vertellen zodra het misgaat! Niet dat een bit zaligmakend is, dat begrijp ik, maar toch, ik zou dat echt nooit doen, zelfs niet bij mijn zo brave Haf!
Heb jij daar een bepaalde reden voor of ervaring mee dat je wandelt oid met halster zonder bit met de kar erachter?

Ontzettend leuk om jullie verhalen en ervaringen te lezen!
Ook de foto's werken wel inspirerend :-)
Bij mij op stal staan vrijwel alleen maar mensen die mennen. Ik kan daar iig iets aan de basis gaan doen; lange lijnen e.d.
Ook het oefenen kan daar op een veilige manier, op de baan, en ik ben dus geen gevaar op de weg.
Ik vind het wel leuk om het echt goed te leren. Ik heb vroeger wel gemend met een haflinger, maar ik was jong en deed het gewoon... daar dacht ik verder niet over na (de jeugd he?).

Ik ga me eens oriënteren waar ik les zou kunnen krijgen, en dan is op termijn een menbewijs ook geen overbodige luxe.

De grootste reden om te gaan mennen is dat ik Saela dan onbelast die achterhand en haar conditie flink kan trainen, de tweede reden is dat ik nog wel eens pijn heb. En als ik dan pijn heb kan ik haar toch trainen, maar zit haar niet in de weg.... Met pijn ga je onwillekeurig toch anders zitten, en dan maakt het voor Saela weer lastiger om fijn te kunnen lopen.
Nou ja... tot zover, de redenen om te gaan mennen.... nou ja, last but not least: omdat het me erg leuk lijkt!!!!

Ik moest ff kijken om welke foto het ging .

Bij de foto zonder bit zit de sulky niet aan Náttdis vast , Annemie en ik trekken de sulky en Náttdis loop er alleen tussen . Bij paniek en draaien lieten wij de sulky uit de lichtogen glijden . De sulky zit dus nergens aan Náttdis vast .

Ik werk bewust zonder kleppen en bit omdat Náttdis slecht ziet met een oog en erg claustrofobisch is ingesteld en ook slecht reageert op het bit .

Op verdere foto's dat ik er naast loop zie je dat ik en hoofdstel en halster heb en mijn longeerlijn op de bitringen .

Het halster zit extra om doordat ik haar tussen twee spanten inspan zodat ik zo recht weg kan rijden en ik haar niet op de bitringen vast zet vandaar dat extra halster .

Je bent niet extra of beter verzekerd met een koetsiersbewijs hoor. Je bent als je met je paard op pad bent gewoon verzekerd via je WA verzekering. Ik vind het koetsiersbewijs net als het ruiterbewijs geldklopperij.
Een koetsiersbewijs halen is wel handig om goed en vertrouwd te leren mennen, maar voor de verzekering heeft het geen toevoeging (behalve dat je meer geld kwijt bent dan alleen je gewone WA die al voldoet)

Dank je Syl, helemaal duidelijk! Ik begrijp het nu en vind het ook heel begrijpelijk dat je het op deze manier doet! TOP!

Je bent weldegelijk verzekerd met het Koetsiersbewijs. Heb er zelf al baat van gehad toen ik een aanrijding had (mijn paard tegen een auto, paard had niets, auto 2000 gulden schade! :roll: ).
Je bent alleen niet verzekerd als je een wedstrijd rijdt.

De volgende info vond ik op een site:
"Als houder van het bewijs bent u in Europa verzekerd tegen aansprakelijkheid voor schade toegebracht aan anderen, voor een bedrag van maximaal € 750.000,- per geval en € 1.500.000,- per jaar. Daarnaast ontvangt u het recreatieve paardensportmagazine van de KNHS.

Wanneer er sprake is van schade en u bent in het bezit van een geldig Ruiter- en/of Koetsiersbewijs, dan kunt u uw schadeclaim schriftelijk indienen bij Stichting Rijvaardigheidsbewijzen Recreatieruiter (SRR), postbus 40, 5446 ZG Wanroij. Indien u in het gelijk wordt gesteld keert de verzekeringsmaatschappij een bedrag uit, dat in sommige gevallen hoger is dan dat u via de normale WA-verzekering zou krijgen. Wanneer u niet in het bezit bent van een geldig Ruiter- en of Koetsiersbewijs dient u de schadeclaim rechtstreeks bij uw huidige WA-verzekeraar in te dienen, zonder tussenkomst van de KNHS of SRR."

Grondeigenaren kunnen een ruiter- of koetsiersbewijs verplichten zodat zij zeker weten dat eventuele schade via het bewijs vergoed wordt.

Ik zeg ook niet dat je niet verzekerd ben.... ik probeer aan te geven dat je ook via je WA verzekerd ben, en dat je met tussenkomst van de SRR alleen extra geld kwijt bent voor hetzelfde. Maar ieder moet het voor zich weten hoor.

Heerlijk, zo'n locatie met allemaal menners! *o* Daar kan je veel profijt van hebben! d:)d Lekker "mis"bruiken, al die kennis! :D

Maar als het je echt alleen gaat om het trainen van de achterhand is het misschien handiger om niet te beleren en verder te gaan in lange teugelwerk e.d. Uiteindelijk hoeft er voor de kar van achteruit helemaal niet zoveel kracht gezet te worden, zeker niet als het karretje eenmaal rolt. Tekenend in dit kader lijkt mij wel dat vrijwel alle menners op topniveau (Chardon en consorten) hun paarden onder de man bij laten rijden, dressuurmatig. In het span, zeker in een lamoen zijn zaken als buiging moeilijk te realiseren, zelfs voor ervaren, kundige menners.

Als het je gaat om de afwisseling in het werk (en de overall training van het lijf die daardoor ontstaat, en conditie-opbouw), dan kan mennen heel goed zijn. Maar als het je echt alleen om het trainen van de achterhand gaat, zou ik eerder naar andere trainignsvormen kijken.

Het is tweeslachtig, enerzijds conditie en achterhand... anderzijds een andere activiteit.
En vooral voor mij handig wanneer ik wat 'kreukelig' ben en toch wil trainen.
Ik zie nu elke dag mensen op de baan, dus het kriebelt wel.
Maar goed, we zijn ook nog volop bezig met dressuurtraining... en straks pak ik de lange lijnen erbij en bouwen we rustig uit.

Ga ik eens uitzoeken waar ik 'in de leer' kan :D Dat zal eerst idd wel op stal beginnen!

Het voordeel is ook dat als je ze wat jonger beleerd in het span het later ook gewoon kan .

Mijn Koekie had ook als 3,5 jarige ofzo iets voor de kar gelopen en toen ze te mager was om door "gewicht" gereden te worden ging ik met de sulky .

Maar ook samen met andere gaan rijden met een 4 wieler is heeeeeeeeeeeel leuk dus een heleboel redenen om een paard aangespannen te beleren .

Ik ga het met Julian ook zeker proberen voordat ik er op klim d:)d d:)d

Hier ben ik het niet helemaal mee eens.

Het ligt er dan ook totaal aan in wat voor omgeving je rijdt.

Ik sta hier op de veluwe, veel bulten, mulle en zware paden.
Als ze hier aangespannen lopen moeten ze wel degelijk de achterhand gebruiken.
Hier komen ze gewoon niet onderuit.
En hier heb ik wel veel voordeel uitgehaald, zeker omdat Wiek tijdens het rijden nogal makkelijk was.
Nu voor de kar moet hij wel, en daardoor is hij onder het zadel juist weer vooruit gegaan.

Met Tindur zijn we daar dus ook mee aan het werk.
Zijn achterhand word nu juist sterker door het mennen, en natuurlijk is elke bos-rit voor hun al een goede achterhand training.

Zelf heb ik leren mennen voor school, gingen we op introductie naar Oentjerk (of all places) om daar met friezen te mennen. 1e jaar enkelspan diploma gehaald, jaar erop dubbelspan. Dit jaar ff niks, hopelijk komt er ooit nog langspan bij, maar ik moet eerst meer oefenen met enkel en dubbelspan vind ik zelf, enkelspan is wel makkelijk, dubbelspan vind ik toch nog knap lastig.
Mijn paardje heeft geen affiniteit met de mensport.

Wij hebben Tindra gewoon een tuig omgegedaan. Daar reageerde ze op alsof het doodnormaal was. Toen maar even naar de marathonwagen gelopen. Ook niks aan de hand. Even inspannen? Alles ok. Ritje. Geen punt bij Tindra. Dus binnen 10 minuten was ze een volledig menpaard :D . Nou heeft Ruth, Tin's vorige eigenaresse haar wel wat beleerd met een autoband erachter. En longeren wij regelmatig met dubbele longe. Dus dat zal wel meegewerkt hebben. Maar het blijft een supercoole pony, onze Tindra!

Met Röskur hebben we eigenlijk ook gewoon het tuig omgehangen. Daar reageerde hij niet op. Toen hebben we een stukje door de wei gelopen erachter. Na 3 minuten zag je hem al kijken van "pff, dit kan ik nu wel". Toen hebben we met hem over de weg een stuk gelopen, wat prima ging, en vervolgens in de strengen gehangen, wat ook prima ging. De volgende dag hebben we de sulky er achter gehangen. We zijn gelijk het bos in gegaan en dat ging prima. Net alsof ie het zijn hele leven al deed eigenlijk. Ik heb hem natuurlijk al wel een hele poos en heb hem bij veel nieuwe dingen ik hem voorschotelde gewoon zo zien kijken van, 'oh, okee, doen we ff'. Ik twijfelde of hij het wel leuk zou vinden, omdat hij veel dingen aan de hand wat minder vindt dan rijden, maar hij vindt het super! Voor zijn pees is het veel minder belastend, waardoor het mennen voor Röskur echt een uitkomst is. En oude paarden kunnen nog van alles leren. :D

Ik heb zelf geen men-ervaring dus heb het wel samen met mijn schoonzus met koetsiersbewijs gedaan. Ik zou het persoonlijk wel altijd doen met iemand die ervaring met mennen heeft, en iemand die het paard een beetje kent. Ik zou met een paard wat ik niet ken of net heb meer voorbereiding doen, banden trekken, oefenen met tuig, dubbele lijnen, etc., of laten beleren, terwijl ik bijvoorbeeld met Röskur al had ingeschat dat het wel okee zou gaan.

Succes ermee! Leuk ook trouwens, om de verhalen te lezen van hoe iedereen z'n paarden heeft beleerd! :j