Maan wil per sé voorop lopen.
Komt meer voor natuurlijk, doch als meneer onverhoopt wél achter raakt, dan krijgt hij fratsen. Wil de bosjes in, wil niet meer lopen, schudt zijn hoofd, komt in ergste geval ietsje omhoog; kortom heel onbestuurbaar. Als hij er nu keihard achteraan zou willen, zou ik begrijpen, maar dit ??? >;) >;) >;)

In het begin dacht ik: jonge paarden gedrag. Maar we zijn nu bijna 3 jaar verder O:)
Ik vind het eigenaardig. Wie herkent dit?? En, hoe hebben jullie dit aangepakt? :D

Vaag zeg...! Je schreef 't al ergens anders. Deed me een beetje denken aan onze importruin die aan de hand meeging maar het bijltje erbij neergooide als hij wat achteropraakte. Doet Maan het ook als er een paard voor en een paard achter hem zit? (Dan weet je al iets beter of het eraan ligt dat hij niemand achter zich heeft of dat hij een paard voor zich ziet). En als hij helemaal alleen is?

:D :D :D Heul herkenbaar!
Fafful was eerst nogal makkelijk met groepen, wat ongetwijfeld samenhangt met zijn ervaringen op de besmannickhoeve. Maar nu hij steeds meer een haantje wordt, vertoont hij ook dit soort gedrag.

Voorop lopen is helemaal te leuk *o* oortjes erop en gaan met die banaan, liefst in een zo hoog mogelijk tempo (dat de rest dat niet bij kan houden is niet Faffuls probleem := ). Door mij verplciht worden meer achterop te rijden is in eerste instantie wat vervelend, dan dringt meneer op geniepige wijzen gewoon naar voren (lees: hij rent iedereen keihard voorbij :+ ).
Maar moet hij van mij echt achterop lopen, dan wordt meneer ronduit baldadig. Want er is toch ab-so-luut he-le-maal drie keer niks aan om achterop te lopen -O- Om mij in te wrijven dat hij het vooral ronduit STOM vindt, gaat Fafful meestal met oortjes in de nek in een heeeeeeel traaaaaaaag tempo stappen.... werkelijk niet meer vooruit te branden >;) Tot hij weer voorop mag :D

Ergens is er dus iets misschien in de afgelopen jaren :D Toen ik Fafful kocht was het nog een beleefd en bedeesd jochie, maar ondertussen is hij uitgegroeid tot een stoere man met veel persoonlijkheid die weet wat hij wil en dat ook duidelijk laat blijken := Punt is alleen dat ik het nogal amusant vindt :D Dus sorry, wel herkenning, geen plan van aanpak hoe met Maan om te gaan :o

Tja iets anders maar ik heb met spook dat hij voor op moet er valt gewoon niet leuk te rijden als hij achter aan moet.
dan kan ik 3 uur lang aan de teugels hangen bij wijze van spreken maar langzamer gaan ho maar.
paard overstuur en baas dood moe.

Foutje deed tot op hogere leeftijd ook heel raar als die achter bleef .

Gingd an in knallende galop achter de groep aan walsten vervolgens dwars door een groepje heen om in volle galop richting de horizon te vertrekken en de hele groep te vergeten 8)7 8)7 8)7 8)7

Ijslanders hé een beetje vreemd maar wel lekker := :=

Boos. Hij weet niet wat hij moet dus doet hij maar iets. En blijkbaar heeft dat hem in het verleden iets opgeleverd waardoor hij het blijft doen.
Het kan ook uit angst/onzekerheid ontstaan zijn. Dan blokkeren ze ook nog wel eens. Maar nu is is het een gewoonte geworden. Dan is de angst al weg inmiddels. Maakt niet zo heel veel uit, aanpak is het zelfde.

Denk maar aan een dwarse kleuter in de supermarkt die niet meer weet wat hij moet en dus maar trappelend op de grond gaat liggen brullen. Bij kleuters werkt het (vaak) niet om ze te troosten, die pak je bij de hand of laat je duidelijk weten dat dit niet de bedoeling is. Tenminste, als ik net het kind aan de kant wil schuiven doet een moeder dat: pakken en mee nemen zonder enig commentaar of gewoon weglopen zeggen dat ze hem wel ophaalt als ze gaan dweilen. Ik hou van die moeders. :D

Nu kan je bij een paard niet zeggen 'Doeg jochie, zie je wel weer als je klaar bent.' Maar aan de hand pakken kan wel. Niet dat je ze echt aan de hand moet mee voeren. Maar duidelijkheid en leiding geven. 'Dit wel, dat niet. En nu doe je het zo.' is meestal de oplossing.

Al weet ik dat de relatie tussen jou en Maan wat anders is en je de grens niet wilt zoeken vanwege ontplof gevaar. Dat weet hij ook volgens mij. Die halve steigertjes kunnen nog wel eens bedoeld zijn om jou te overbluffen. Maar misschien kan je inmiddels toch ietsiepietsie dichter naar het randje toe gaan?

Azhar werd toen ik hem net had boos als we een kant op gingen die hij niet wilde. Ging hij dreigen en achteruit de sloot in proberen te lopen. In het begin was ik bang dat hij zich bezeerde dus hij is er even mee weg gekomen. Bleef ik heel stil zitten tot hij gekalmeerd was. Kon hij het afslaan een kwartier uitstellen.

Tot ik na een paar weken wel klaar was met al dat achterlijke gedoe en hem dus vertelde dat we dat afslaan vanaf nu gewoon deden. Hadden we ruzie want eerst mocht het toch ook? Best griezelig. Maar goed. Ik had mazzel. Een keer een voet echt het water in en toen waren we het eens. Hielp wel dat hij een bloedhekel aan natte voeten had. :=

:rofl: :rofl: :rofl: :rofl: :rofl:

Mooie analyse van Angelique. Ik denk dat er zeker wat in zit (zeg ik als complete buitenstaander).

Ah er wordt meegedacht :Dank _/-o_

Maan is niet onzeker, integendeel. Hij is zonder andere paarden ingereden, ik bedoel het heeft vrij lang geduurd eer ik hem reed samen met ander paard erbij.
(dit ga ik bij de volgende 2 dus anders aanpakken).

Zoals Angelique het beschrijft, zo voel ik het ook. Hij gedraagt zich als een verwend kind. Mijn "tactiek" was ook: niks van aantrekken, negeren, blijven lachen, me in allerlei bochten wringen en gewoon doorlopen (zo goed en zo kwaad als het ging).
Dat lukte ook altijd. In die zin heeft het gedrag hem dus (volgens mij) ook nooit iets opgeleverd, behoudens stagnatie van de rit.
En toch blijft het :(

Mijn tactiek is sinds kort: wel boos worden (stem en benen) :whip:
(gister 3e keer, nog niet echt effectief........ -O- )

Dus het levert hem wel iets op. ;)

Stoere paardenkarakters vragen slimme bazen karakters. Duidelijke taal spreken. Is je eerder ook gelukt! En daarna worden jullie weer vriendjes. d:)d

Ik denk trouwens dat het wel zo is dat het gedrag slechts ten dele te corrigeren is. Je hebt nou eenmaal paarden die pertinent niet voorop willen lopen (en die dus maar wat graag achter de kont van een ander aanhobbelen) en paarden die juist alles doen om op de voorste linie te komen. Dat is de aard van het beestje :P

Hoe er mee om te gaan, hangt verders natuurlijk ook af van het ontploffingsgevaar. Ik begrijp dat Mani niet zo heel makkelijk is wat dat betreft, terwijl Faf juist implodeert als het hem niet zint. Die gaat stilstaan en staan mokken ('wat is het allemaal STOM!', 'Vindt er niks aan zo!', en 'Van mij hoeft het zo niet meer'). Boos worden helpt niets, dan sluit hij zich alleen maar meer af. Gewoon ronduit uitlachen werkt eigenlijk nog het beste, onder het motto 'Je bent toch wel een eikel als je midden in het bos stil gaat staan, 20 km van je voerbak verwijderd' :D

Katur kan achter anderen lopen maar ook dat vindt hij niet leuk, hij wil liever voorop.Met de 4daagse, het eerste jaar dat ik hem reed, kwamen er 10 karretjes met haffies voorbij, op de renderklippen en meneer werd steeds narriger en schakelde uit.
Ik ben honden gewend he, dus ik werd bloedlink, stap van hem af, nouja sprong en heb hem een enorme klap voor zijn kop gegeven met veel honden gerelateerde woorden erbij :D
Katur is zeer sensibel en schrok zich een aap!
Was daarna tot en met de intocht te hanteren.
Is misschien ietsie teveel voor Maan, maar verbaal over hem heen tetteren is misschien wel een idee?
Hij moet het doen ooit tenslotte.
Succes!

Mijn probleem is inderdaad dat ik hem niet echt hard af durf te straffen. (vanwege ontploffingsgevaar :D )
Maar goed, hij is dus niet de enige met deze neiging (wel de enige die er mee weg komt O:) )

Ik durfde Fáfnir ook nooit 'af te straffen' (een tik met de zweep doe ik nog steeds niet, zal ik ook nooit doen ivm zijn exposiegevaar :D ) Maar ik heb op een gegeven moment wel grenzen gesteld aan zijn soms achterlijk gedrag.

Hij kon wel steeds de zielige o-zo-bang-en sneue- fáfnir uithangen maar op een gegeven moment (na zo'n 5 !!jaar) vond ik dat die fase wel voorbij was, en zei ik '' en NU gaan we gewoon normaal in draf in de bak, op MIJN tempo EN ik mag daarbij ook AAN JOU zitten! :=
En dat ging.

Niks ontploffen, niks raar, gewoon duidelijk nee is nee, en we doen NU normaal.

Je moet ze wel voor zijn, voordat ie debielig gaat doen, al een schreeuw geven, of weet ik hoe je hem bereikt.
Dat is mijn ervaring met de mijne.

Ik heb ook weleens hier beschreven, Faf wil ook graag voorop, maar was altijd erg van de rennen. Toen kwam er een andere ijs achter ons aan rennen, toen dacht ik '' ojeeeeeee we gaan zo, en we gaan dan ook hard'' En toen dacht ik gelijk daarnaa '' maar dat wil ik niet, dus NEE we gaan HIER EN NU in tölt''
En jahoor, hij bleef heel rustig, eigenlijk, ik was heel verbaasd. Maar kennelijk is dat wel nodig duidelijk en consequent.

Ik heb dat allemaal van mijn Fafje geleerd. *o*

Lucienne, ik heb niet dit gedrag, maar wel iets soortgelijks. Prydi heeft zich aangeleerd om af en toe te weigeren en dan te doen alsof er iets doodeng is. Waar ze al járen langsloopt. Ik had eerst zorgen, begrip, lief en van alles tot en met afstappen en stukje lopen.
Op een dag besloot ik dat ik niet meer bang was. En zij had het opeens bij een nieuw stukje: verderop bij de buren het talud niet meer naar beneden! toestanden tot en met achteruit de straat op..toen was ik het zat. Ik heb, geheel tegen mijn aard in, mij schrap gezet..de zweep gepakt en het bokriempje en heb een echte harrde klets gegeven..Ze schoot vooruit van verbaasdheid..wilde nog eens achteruit en koos toen eieren voor haar geld. Ik werd niet boos of bang, ik bleef gewoon koelbloedig stilzitten. Ze probeert het nu nog weleens, maar ik hoef maar de zweep van hand te veranderen...ze weet nu dat de tijd van grapjes (niet de mijne..haar manier van lol) voorbij zijn. Het is nog niet geheel over hoor, alleen probeert ze het ook nog weleens en dan ben ik wat onzekerder...maar ze weet ook dat ik door kan zetten en ineens niet zo lief ben. Maar ZIJ? was achteraf EXTRA knuffelig. Echt waar...


ps voor degenen die écht de zweep niet willen gebruiken: ik ben helemaal geen mepper want ze krijgen van mij járen de kans om het zélf te doen..maar ze doet het al 5 jaar :roll: ..en ik ben het nu gewoon zat! ;)

Misschien, heel oneerbiedig gezegd, moet je er misschien toch eens even een keer goed de zweep er over halen. Voor het schrik effect. En als je er dan op kan vertrouwen dat je vriendin met haar brave paardje gewoon koelbloedig blijft en niet achter maan aan sjeest...... Ik bedoel als Maan er als een idioot vandoor gaat en de braverd gaat niet mee, dan loopt ie vast niet zo erg lang door. Maar ja, je moet het even durven :o . Volgens mij ben je gewoon altijd veel te lief. Je stemt je rij gedrag helemaal af op hem. Terwijl hij gewoon moet doen wat jij wilt.

Ha, herkenning :D

Jij gebruikt dus ook nooit je zweep. Wat ik nog wel eens doe, is met de teugels op zijn hals een kledder geven. En vooral boos schreeuwen.

Ja, dat voor moeten zijn, voordat hij debielig gaat doen, dat geldt ook voor Maan. Dat lukt me redelijk.

En ja, ik leer ook heel veel van Maantje :roll: Eigenlijk weet ik best wel waar de schoen wringt, ik ben inderdaad te lief voor hem met rijden. Ik kan het "politieagentje spelen" best lang volhouden, maar niet eeuwig. Het is gewoon mijn natuur niet. Ik verzaak dus wel eens, en ja, Maan is messcherp, die ontgaat niks -O-

Laatst zei iemand tegen mij over haar eigen rijstijl en paard....Als mens voel ik me prettig als ik kan samenwerken door compromissen te sluiten, maar ik heb een paard die graag een ja of nee wil horen.......Dit botst in onze samenwerking. :D

Ik vond het heel herkenbaar, want het vraagt veel van je om als "compromissenmens" een ja-nee relatie te hebben.... :aai:

goed gezegd Anja!

Een zweep is met goed gebruik lang niet zo erg (1 maal een goede mep).
In de kudde en vroeger bij mams gaat en ging het er ook niet zacht aan toe.. doe je iets wat niet mag en je wordt door een ander paard op je plek gezet.. dan gaat dat ook met (na waarschuwingen) een harde mep en evt een bijt (die mep komt harder aan als jouw zweep denk ik).

Soms zijn we net even te lief.. moeten we even de kudde nabootsen zeg maar :o

Een paard (en alle andere dieren incl mensen) leren bepaald gedrag omdat het hun iets oplevert. Gedrag dat niets oplevert (of heeft opgelevert) verdwijnt vanzelf. Gedrag dat (ooit) wel iets heeft opgeleverd blijft. (wat Angelelique al zei).
Nu wil je dat gedrag weg hebben, je moet er dus ander gedrag voor in plaats krijgen want géén gedrag is lastig ;)

hoe verander je dat?
Je kunt het gewenste gedrag zó gaan belonen dat hij dat gedrag zal gaan kiezen boven het niet-gewenste gedrag. Dat zul je met ieniemienie stapjes moeten uitbouwen want je snapt ook wel, dat dat niet in één keer lukt.
Je kunt hem (ook) laten 'kiezen' uit 2 soorten gedrag: het gewenste gedrag en iets wat 'ook goed is' maar niet zo leuk voor hem. Bijvoorbeeld rondjes draaien of achteruit vragen of andere moeilijke dingen waar hij zijn kop moet bijhouden als hij het ongewenste gedrag vertoont. Vertoont hij daarna het gewenste gedrag even, BELONEN!

Het duurt even voor je ongewenst gedrag hebt omgezet in gewenst gedrag, je moet hem als het ware 'opnieuw programmeren' en daar zul je ook altijd alert op moeten blijven.

Ja, dat werkt ook vaak....Houdt het voor het "compromissenmens" ook wat "vriendelijker".

Ooit een periode met Brella gehad, dat ze met moeite te houden was richting huis.
Toen ook steeds als ze niet reageerde, omdraaien en een stuk terugrijden naar waar we van daan kwamen....Nou...vond ze toch raar!!! :D Stond ze echt zo te kijken van...Hé, maar daar komen we toch vandaan...Is écht de verkeerde kant, baas. Gingen we weer richting huis, begon ze weer te drammen, hup..omdraaien!!

Ik heb haar geloof ik vier keer om moeten draaien, toen was het gedram afgelopen :D

Dus, creatief zijn met alternatieven bedenken om z'n gedrag te doorbreken!!

Anja :wave:

:= Ook een keer gedaan, steeds weer omdraaien bij het eerste stukje drammen, maar op een gegeven moment wordt het donker, en wilde toch wel naar huis...

Fáf houd vol haha.


Fáf en maan lijken idd wel op elkaar haha

Tot nu toe kiest hij nog altijd eieren voor zijn geld. Wij hebben ook wel eens tegen de schemer aan staan hannessen. Ik zeg altijd (in dit soort situaties) ik stap niet af en we gaan niet terug naar huis! Uiteindelijk heb ik altijd wel "gewonnen", dus in die zin heeft het hem toch nooit iets opgeleverd volgens mij. Hij kan weliswaar dreigen met iets van de grond komen, maar echt steigeren, bokken of rennen heeft hij (met mij op zijn rug) nog nooit gedaan.
Ik hoop dat het met de jaren minder wordt :roll: Hij (8) is erg jong nog in zijn kop, speels in de wei. Wel leuk :+:
Nu we met de tölt bezig zijn, merk ik dat hij zich toch ook aan het werk laat zetten. Voorheen had ik sterk het idee dat hij niet tegen druk kon, hij werd gauw boos dan. Nu spant hij zich echt in.

Soms heeft hij voordeel bij iets wat jij niet ziet of niet ziet als voordeel. Dus het uitstellen kan voor hem ook al voordeel betekenen.

Je komt er vast uit Luciënne! d:)d