Hallo allemaal,

Moet ik hier ets van zeggen of niet?
Mijn moeder heeft 2 paarden; 1 ijs, 1 shet. Die staan in de wei samen met 2 andere ijzen. De paarden van mijn moeder zijn netjes verzorgd, ontwormd, geent, worden iedere dag gepoetst op zijn tijd bekapt, gewoon, normaal.
De eigenaar van de andere 2 paarden (en dus waar mijn moeder de wei mee deelt) is niet zo netjes met de paarden... Een tijd geleden heeft deze besloten om "natuurlijk te gaan bekappen" waar uiteraard niks mis mee is, maar dit geintje is uitgelopen op "natuurlijk verwaarlozen" namelijk: de paarden zijn al in geen maanden bekapt en hebben nu zulke lange hoeven dat ze omkrullen en inscheuren, als mijn moeder komt voeren komen haar paarden op haar afgerend, maar de andere 2 lopen; ze kunnen niet meer rennen....
Mijn moeder heeft er al wat van gezegd, zo van: "Goh, moet je niet wat aan die hoeven doen? Ze zijn wel erg lang he?"
Verder is de ruin van de ander onhandelbaar geworden. Het paard wordt al tijden niet meer gereden en is vreselijk dik, hij laat zich niet pakken door anderen (alleen met extreme omkoperij) laat zich niet enten, niet ontwormen. De dierenarts is vrij bekwaam met gestresste paarden, maar deze kan hij zelfs niet inenten. De wei staat vol met jakobskruiskruid, mijn moeder steekt zich een ongeluk, maar de andere eigenaar doet he le maal niks.
Nou is de persoon in kwestie ook nogal eigenwijs, zeg maar gerust: extreem koppig, ze heeft overal een mening over en volgens haar doet mijn moeder alles fout (bijv. mijn moeders paarden: keurig bekapt door de hoefsmid, dat is dierenmishandeling want ze staan veel te kort)

Mijn dilemma is het volgende: moet ik er wat van zeggen? Ik wil niet dat mijn moeder met haar paarden het weiland wordt uitgezet (het is van de andere paardeneigenaar) Mijn moeder wil niks zeggen omdat ze samen op de wei staan en omdat ze bang is dat ze dan niet meer samen kunnen werken. Moet ik me hiermee bemoeien? Moet ik de dierenbescherming bellen? (zo erg zijn de hoeven namelijk...) Ik vind het namelijk vreselijk voor die dieren, hoe ze erbij staan. Maar ik wil ook niet mijn moeder in de wielen rijden.
DILEMMA!! Wat zouden jullie doen?

groetjes,

Jula

Diep van binnen denk ik ja eigenlijk moet je er iets van zeggen alleen dat doen we meestal niet .

Daarnaast is het over het algemeen tegen dovemansoren want de eigenaar doet er of niets mee of weet het wel beter .

Bij mij op de wei is ook zo'n gevalletje van pipo flap voeten en een half weg gebrokkelde hoef door dat een ijzer echt afgescheurd is door achterstallig onderhoud .

Ik heb de eigenaar er op geattendeerd mondeling en schriftelijk en verder houd het een beetje op .
De dierenbescherming bellen heeft weinig zin die doen nix de paarden hebben eten en water en weidegang .

Als je continu geconfronteerd word met deze vorm van dieren mishandeling zou ik een andere wei gaan zoeken als de eigenaar van de betreffende dieren zo ver van je eigen waarden en normen afzit kan je er beter niet mee omgaan .

Ondanks dat het heel zielig is voor de paarden :aai: :aai: maar dit soort mensen kopen rustig weer een nieuwe als de oude op is . Het is een beetje dweilen met de kraan open met dat soort figuren .

Heb je fotoos van die voeten? Wat de één werk vindt voor de db, vindt een ander gewoon een beetje lang.....

Verder kan je natuurlijk altijd op een vriendelijke manier 'opheldering' vragen.

Als je moeder betaald om daar haar paardjes te hebben staan dan mag je wel verwachten dat ze niet alle werkzaamheden alleen hoeft te doen. Om alles af te spreken kun je dan gewoon het beste eens aan de koffie gaan zitten, en een pen en papier erbij pakken.
Verder is het aan je moeder om er iets aan te doen, die staat daar met d'r paardjes, jij niet. (hoe erg het ook jeukt om eens lekker de waarheid te zeggen! :o O:) Ik zou daar in zo'n geval ook gruwelijk zin an hebben..... :o :o :x )

Als je dit elke dag ziet dan zou ik een andere stalling zoeken. Ik weet dat dat makkelijker gezegd is dan gedaan maar voor jullie gemoedsrust is dat veel beter. Ik denk nl. niet dat de eigenaar van de wei veel zal gaan veranderen. Als zij vindt dat jullie het niet goed doen met het netjes bijhouden van de hoeven is er overduidelijk een te groot verschil van mening. En zo lees ik nog veel meer verschillen van inzicht in jouw tekst.

moeilijke situatie hoor :|
Maar ik sluit me aan bij Marja: ga lekker zoeken naar een ander plekje. Je gaat toch niet meer met plezier naar je paarden zo, en dat heeft zeker op de lange duur op alles zijn weerslag; je humeur, je paarden, het rijden. Lekker weggaan uit die negatieve energie en een fijn plekje vinden! Tenzij je natuurlijk de ander weg krijgt, maar dat lijkt mij niet in deze :n

Proberen een andere wei te zoeken.
tegen dat soort mensen valt niet tegenaan te praten ze weten alles beter.(niet tegen de goede natuurlijke bekappers bedoeld)
je plezier met de paarden gaat heel snel weg als je hier telkens mee Geconfronteerd word en de stress ie je er van heb is het niet waard.

Ik zou de DB niet bellen. Eens goed met de eigenaar om tafel gaan, kan natuurlijk wel. Als je netjes blijft, geen ruzie zoekt en in het redelijke blijft, hoeft dat de verstandhouding niet te verslechteren.

Maar in principe kan je maar in heel beperkte mate wat onderwerpen aansnijden!
Dat dat ene ruintje moeilijk is in de omgang kan je moeilijk wijten aan zogenaamde dierenmishandeling. Maar het Jacobskruiskruidverhaal gaat ook de gezondheid van je moeders paarden aan en is wel een onderwerp wat je ter sprake kan brengen.

Wat betreft de hoeven... Ik ga met Anne mee: wat de één dierenmishandeling vindt, vindt de ander ietsiepietsie lang. Mijn hoefsmid komt 1 of 2 keer per jaar. Onze paarden worden dus ook maandenlang niet gekapt. Prima hoeven en hartstikke gezond, zegt mijn hoefsmid. Dus ik kan jou daar vanachter mijn computertje geen advies over geven. Eerst fotootje oid. Maar als het inderdaad 'zielige hoeven' zijn, dan zou ik dat in dat gesprek best eens durven aangaan. Of stel eens voor om de hoefsmid te laten kijken (kijken kost niets, toch?! O:) ) als die er toch is voor jullie paarden.

Nou, moeilijke situatie, hoor! Sterkte!

Tja.... ik vind dat ook erg moeilijk. Wanneer is het dierenmishandeling en wanneer is het gewoon onverschilligheid?....(of eigenwijsheid).

V.w.b. onderhoudt weiland: daar zal toch in iedergeval over gepraat moeten worden. Want zoals iemand al eerder aanhaalde... het gaat ook om de gezondheid van de eigen (jouw moeders) paarden.

V.w.b. onderhoudt van de paarden: je zou voorzichtig eens wat proberen te zeggen, maar ik weet hoe moeilijk dat is. Wij hebben hier ook mensen staan die voor "natuurlijk" gaan. Maar die slaan de andere kant op... hoevjes worden ELKE dag bijgevijlt.. Paard staat er scheef op, te kort en heeft pijn bij het lopen. Dit is niet alleen mijn mening, maar wordt gedeelt door verschillende mensen waaronder drie(!) verschillende hoefsmeden.
Paard is ook (net zoals die paarden die jij beschreef) sjagerijnig/heumurig, niet sociaal soms zelfs gevaarlijk! En dan wel ritten van drie uur en meer maken.... :?

:wave:
Janita

jeetje dat is ook rot als je daar de hele tijd mee wordt geconfronteerd.
Vreemd dat de dierenbescherming daar niets aan doet, als die beesten niet eens meer normaal kunnen lopen! En als je dat nou eens tegen die eigenaar zegt, dat je opvalt dat het lopen slechter is geworden. Dan kan hij er toch niet onderuit of wel? nou ja die mensen weten altijd wel wat te zeggen :whip:
Als het zo blijft zou ik inderdaad ergens anders heen gaan.
groetjes en veel succes
Ilona

Ik zou gaan uitkijken naar een andere plek. Denk ook dat het weinig zin heeft om
met deze mevrouw in discussie te gaan als ik het zo lees. Sneu voor de betreffende paardjes, maar beter voor jullie eigen gemoedsrust.

Wat je vindt je moeder hier zelf van?
Persoonlijk zou ik het namelijk niet fijn vinden als mijn dochter dingen voor mij doet die ik zelf ook kan, maar dan op mijn eigen manier. Ook als is het goed bedoeld. Ik ken jullie niet maar ik denk dat je moeder mans (nou ja, vrouws) genoeg is om zelf dingen te bespreken met de eigenaar van de wei, en om haar eigen grenzen te bepalen hierin.

Dit dacht ik ook al. En hoe moeilijk het ook is je kunt voor een ander niet bepalen wat die met zijn/haar paarden doet...

Ja een andere wei, dat heb ik ook al voorgedragen, het is lastig.
Lange hoeven: ze krullen al om en ze zijn een heel stuk ingescheurd (heb geen foto's en het lijkt me niet een heel goed idee als ik die ga maken... stel dat de eigenaar ineens de wei in komt en dat ziet, hoe leg ik dat uit?)
En voor de duidelijkheid (had ik misschien even eerder moeten zeggen, sorry) de ijs is van mij, maar ze staat "thuis", mijn moeder rijdt erop en zorgt voor haar, omdat ik student ben en niet in de buurt woon, als in 2 uur met het openbaar vervoer...)
Zoals ik volgens mij al zei, mijn moeder durft/wil er niks van zeggen omdat ze bang is dat ze de wei dan acuut wordt uitgezet en dat is een probleem, als ik er iets van zou zeggen, zou dat minder erg zijn, maar ja, zij moeten wel met elkaar door een deur kunnen.

Misschien is het ook beter om me er niet mee te bemoeien, dat weet ik ook wel, maar het is ZO zielig, ik kan het niet aanzien. Wat jullie al zeggen, ik ga dan even leuk naar mijn paard, waar ik toch al niet zo vaak kom, en dan zie ik die 2 staan met hun zere voeten, dat is echt niet leuk, zeker niet omdat de ruin ook van ons was en we die verkocht hebben aan haar.....dat maakt het er ook niet makkelijker op. Ik begrijp het ook niet; ze heeft hem nu ondertussen al 5 jaar en het ging super de eerste paar jaar, dat "verwaarlozen" (zoals ik het nu maar even noem) is echt iets van de afgelopen 8 maanden. Mijn mond houden en dan maar een andere wei zoeken? Is misschien de beste oplossing. Dan kan ik iig weer met plezier naar mijn paard toe!

Bedankt voor jullie berichten iig!

En als je weg bent en een andere fijne plek hebt voor je ijsco's en je moeder dan kunnen jullie altijd nog een melding maken bij de dierenbescherming en aan hun overlaten of ze er iets mee kunnen ??